हाँस्दाहाँस्दै सम्झना परेलीहरू भिजाउँदै आयो
कोर्दाकोर्दै सम्झना पानाहरू रसाउँदै आयो

कहिले झरी बनी, मेरो उजाड मन रुझाउँदै आयो
कहिले कलम बनी, मेरो शब्द बगाउँदै आयो
बिर्सन खोज्दा झन् गाढा, तस्बिर बनी आयो
अँध्यारोमा कलम थाक्दा, कविता बनेर आयो

हाँस्दाहाँस्दै सम्झना परेलीहरू भिजाउँदै आयो
कोर्दाकोर्दै सम्झना पानाहरू रसाउँदै आयो